een snel & kort berichtje
Lieve allemaal,
Even een heel kort berichtje, want ben het alweer zat. Heb nog steeds geen geduld kunnen kweken voor het trage internet van hier... Ik had een heel verhaal getypt op mijn laptop, maar het cafe waar ik mijn laptop kan gebruiken heeft op dit moment geen verbinding en dit internetcafe accepteer mijn usb stick niet. Hopelijk kan ik volgende week mijn verhaal plaatsen, want vanaf morgen ga ik een weekendje naar Nkoranza. Dit is een dorp waar verstandelijk beperkte kinderen worden opgevangen, omdat ze door hun ouders zijn verstoten aangezien ze hier niet geaccepteerd worden.
Voor nu: alles gaat prima! Het is nu ook iets frisser, want vanacht heeft het de hele nacht geregend. Heerlijk, want het was de afgelopen week echt benauwd warm. Verder heb ik besloten dat ik van 21 april t/m 8 mei samen met Sanne ga reizen. Zij gaat daarna door naar NL en ik ga dan nog voor 3 weken terug naar Tamale. Dit betekent dat ik dus niet mijn ticket verleng en gewoon 2 juni in het vliegtuig stap (als ik die niet mis tenminste...) en 3 juni om 10.15 uur weer een voet op NL bodem zet.
Liefs, Kim
Update
Lieve allemaal,
Het is alweer een tijdje geleden dat ik een verhaal op mijn blog heb geplaatst. Dus het wordt wel weer tijd voor een update. De afgelopen 2 weken heb ik weer veel beleefd. Zo was het 6 maart Indepence Day. We zijn toen 's middags met alle vrijwilligers naar het voetbalstadion gegaan, waar een playbackshow werd gehouden voor de Ghaneze jongeren. Het was erg leuk om te zien hoe de jongeren hier uit hun dak gingen. In je familie en dorp heerst een grote sociale controle, dit was nu niet aanwezig waardoor ze erg vrij waren in hun doen en laten. 's Avonds zijn we wezen stappen in een nachtclub. We hadden mannelijke aandacht genoeg, maar mister perfect zat er niet tussen. Ze zijn toch net iets te opdringerig en willen meteen met je trouwen. In het begin is dit grappig, maar op een gegeven moment wordt het irritant. Over mister perfect gesproken, maandag was er een soothsayer bij ons op de compound. Hij vertelde mij dat ik 2 soorten noten moet kopen, ze moet wikkelen in iets wits en dit pakketje moet neerleggen op een t-splitsing. God zorgt er dan voor dat ik het juiste pad volg, onderweg zou ik dan ook nog de juiste man tegenkomen. Verder vertelde hij dat mijn verblijf in Ghana een grote invloed heeft op mijn toekomst en dat ik door mijn verblijf een goed verdiende baan vind en rijk word. Ook moet ik vrijdag een witte kip kopen, want dan zou al het geluk mij toekomen. Ja als dit allemaal klopt, dan wordt (eigenlijk blijf) ik een gelukkig mens!
Afgelopen weekend ben ik met de andere vrijwilligers een weekend naar Mole geweest. Hier hebben we een wandelsafari en een jeepsafari gedaan. Het was een mooi natuurpark en we hebben olifanten, antilopen, apen en krokodillen gezien. Was erg gaaf! De safari's waren beide om 7.00 uur 's ochtends, waardoor we de rest van de dag ontspannen bij het zwembad van het hotel hebben gehangen. Ik was ook niet echt in staat om meer te ondernemen, want 's avonds stonden er biertjes op tafel, waardoor we niet heel vroeg op 1 oor lagen. Het was heerlijk om een kamer te hebben met douche en wc, alleen jammer van het feit dat het water de meeste tijd afgesloten was, waardoor we nog steeds genoodzaakt waren om te douchen met een emmer. Ook was het fijn om een ventilator te hebben, maar aangezien we nu toch wel hier in Ghana geïntegreerd zijn, hadden Tom, Sanne en ik onze matrassen en klamboes naar buiten gesjouwd om daar te slapen. De volgende dag spraken we iemand van het park en hij gaf aan dat het gevaarlijk was om buiten te slapen, omdat er bavianen rondlopen, die je aan kunnen vallen. Zondag waagden we toch weer de gok om buiten te slapen, maar toen we om 2.00 uur nog steeds niet sliepen omdat onze man Tom toch wel erg bang was, hebben we onze matrassen naar binnen gesleept. Helaas ging de wekker toen anderhalf uur later, omdat de bus richting Tamale om 4.00 uur vertrok. Die dag was er alleen weinig tijd om te rusten, want er was een traditioneel festival, het Dagba festival of zoiets. Wat nu precies de betekenis van dit festival is weet ik niet, maar het is een soort optocht waarin de chiefs uit verschillende dorpen elkaars dorp per paard bezoeken.
Verder heb ik vorige week woensdag een voetbalwedstrijd van de competitie in Ghana bezocht. Tamale beschikt over een Het groot en mooi voetbalstadion, omdat hier ook wedstrijden voor de Africa Cup zijn gespeeld. Helaas heeft Real Tamale United verloren van Lions met 1-3. Het was voetbal was niet echt van een heel hoogstaand niveau en ik had ook meer sfeer in het stadion verwacht. Maar omdat het zo'n groot stadion is, was nog niet eens ¼ van de tribunes gevuld. Na afloop van de wedstrijd mochten wij op het veld staan en hebben een politieman en een soldaat foto's van ons gemaakt. Je zou verwachten dat de politiemannen en soldaten hier vrij strikt zijn, maar tegen ons blanken helemaal niet. Wij kunnen eigenlijk alles maken. Ze hadden volgens mij ons zelfs toegelaten om de wedstrijd aan de rand van het veld te bekijken ipv op de tribune. Maar het waren echt hele professionele fotografen... Als internet het toelaat, plaats ik ze op mijn blog.
Jullie zullen je vast en zeker wel afvragen of ik ook nog aan het werk ben? Nou, alleen in de ochtenden en ook dan doe ik niet bijster veel... Het gaat hier allemaal op z'n Ghanees, dus het werktempo ligt niet heel erg hoog. Ook waren er een paar communicatieproblemen, maar dinsdag hebben we een meeting gehad en is dit allemaal uitgesproken, dus hopelijk heeft dit een positieve uitwerking. Zelf ben ik op dit moment bezig met het maken van een plan voor de komende 3 maanden. Plannen leren de Ghanezen niet op school, dus toen ik dit plan samen met Ezekiel aan het maken was, wist hij volgens mij niet wat hem overkwam. Nu op papier stond wat er allemaal gedaan moest worden, was het toch wel erg veel... Vrijdag ga ik mee met 5 vrouwen van het microkrediet project naar de markt. Ik ga kijken hoe zij hun producten verkopen en hoe ze omgaan met inkomsten en uitgaven. Hopelijk krijgen wij op deze manier een inzicht in hun werkwijze, waardoor we ze uiteindelijk verder kunnen helpen door middel van het geven van trainingen.
Ga nu proberen of ik een aantal foto's kan downloaden.
Dikke kus, Kim
Een maand in Ghana
Lieve allemaal,
Allereerst wil ik iedereen bedanken voor alle reacties op mijn blog! Vind het elke keer weer erg leuk om te lezen. Zal meteen eenantwoord geven op een aantal reacties:
Zelf woon ik nu bij een Chistelijke familie, maar de meerderheid in Noord Ghana is moslim. Beide groeperingen maken nog steeds gebruik van de traditionele geneeskunst. Mijn zusje van 1 jaar was al 2 weken ziek. Mijn vader heeft toen takken van verschillende bomen verzameld, waarvan hij de bast verwijderde. Deze takken moesten daarna gekookt worden in water en met dit water moest mijn zusje een week lang elke dag gewassen. Ze is nu wel aan de betere hand, dus wie weet heeft het geholpen. Twee weken geleden had mijn vader black soup gemaakt voor bij de TZ (leek op zwarte inkt)Mijn vader at dit omdat hij last had van zijn rug, maar het hielp volgens hem ook tegen hoofdpijn. Ik heb het ook gegeten, maar had geen last van beide kwalen, dus kan niet persoonlijk aangeven of het werkt. Mijn vader had dit zelf gemaakt omdat het een medicinale werking had, anders is koken een vrouwen aangelegenheid, dus alleen het doen van de was is hier geïntegreerd.
Ja, en blij zijn met diarree zodat je meer ruimte hebt in de trotro. Ik denk eerder dat ik moet Sonja Bakkeren als ik weer terug in NL ben. Helemaal nu ik Fan Ice heb ontdekt. Dit is softijs is een zakje, echt heerlijk! Ja en nu is mijn motto: Een dag zonder Fan Ice is een dag niet geleefd. Alleen gister heb ik het overgeslagen, want toen was ik niet lekker. Ik had een klein beetje verhoging en was misselijk en duizelig. 's Morgens naar het lab geweest voor een malariatest en deze was gelukkig negatief. Daarna heb ik 2,5 uur geslapen middenin het kantoor op een matje onder de ventilator. Het is de afgelopen nog warmer geworden, waardoor het in mijn hutje te warm is om te slapen (slaap nu ook sinds een week buiten) en overdag buiten voor mijn hut is ook niet echt een optie ivm de zon. Dus er werd een matje voor me neergelegd in kantoor alsof dit de normaalste zaak van de wereld was. Ik was er in ieder geval blij mee! Nu ben ik alleen nog een beetje moe, maar verder gaat het wel weer.
Afgelopen zaterdag heb ik pannenkoeken gebakken voor mijn familie. Iedereen vond het erg lekker en heeft er echt van genoten. Zondag was ik aan het zwemmen samen met de andere vrijwilligers toen om 16.00 uur mijn vader belde met de vraag of ik met hem naar een markt wilde, want hij had een motor kunnen lenen. Ik naar huis en daar aangekomen achterop de motor gesprongen. Moet er best grappig uit gezien hebben een zwarte en een blanke met een Annie de Rooy helm samen op de motor.
Verder wordt er nu een wc gemaakt bij mijn compound. Hoef ik straks niet meer naar de bush. Al levert dit soms wel leuke taferelen op, want laatst moest ik 's avonds naar het toilet en mijn zus ook, dus toen zaten we met z'n tweeën naast elkaar in de bush.
Straks heb ik een meeting op mijn werk en internet is vandaag best snel, dus ik zal er eindelijk een aantal foto's opzetten. Wordt ook wel tijd, want ik zit hier alweer een maand!
Liefs, Kim
Weekendje weg
Lieve allemaal,
Hoe was jullie carnaval weekend? Die van mij top! Afgelopen weekend ben ik met de andere vrijwilligers een weekendje naar Bolgatanga gegaan. Ons vervoermiddel was een trotro.Alle ruimte moet hierin benut worden, waardoor we met 16 personen in een bestelbusje zaten. Op de terugweg zaten we in een iets groter busje en daar pasten zelfs 34 personen in! Gelukkig duurde de rit maar 2,5 uur want echt lekker zitten, zit er niet in, maar het is wel een geweldige ervaring. Je gaat deze eigenschap wel overnemen, want zaterdag gingen we met 16 vrijwilligers een tocht door de omgeving van Bolgatanga doen en toen zaten we met z'n allen in en op een jeep. 's Avonds gingen we met 7 personen uiteten en toen hebben we onszelf gepropt in een taxi en dan niet in een busje, maar gewoon in een auto. We dachten dat de rit niet heel lang duurde, maar toen we na 10 minuten nog steeds niet op de plaats van bestemming waren aangekomen vroegen we nog een keer aan taxichauffeur of hij wel wist waar het restaurant was, antwoordde hij heel serieus 'nee'. Dus hij stopt de auto, stapt uit en gaat aan iemand de weg vragen en brengt ons daarna weer verder. Echt geweldig!
Zaterdag tijdens de tocht met de jeep zijn we naar de grens met Burkina Faso gereden. Daar hebik een voet op het grensgebied tussen Ghana en Burkina Faso gezet. Daarna heb ik bovenop een krokodil gezeten. In het begin vond ik het best eng, maar toen ik er eenmaal bovenop zat was het net een standbeeld. Erg gaaf! Tot slot zijn we naar een slavenfort geweest. Ongelofelijk dat dit vroeger allemaal heeft plaatsgevonden. Zondag hebben we de Tongo Hills bezocht en een shrine (een heilige plaats). Bij deze shrine moesten we ons ontdoen van onze bovenkleding. Een zeer bijzondere ervaring, die hilarische momenten opleverde. Onze eigen Tongo Hills, zijn natuurlijk ook vastgelegd op foto, maar helaas is internet op dit moment ontzettend traag, dus heb geen geduld om de foto erop te zetten... (ook niet voor andere foto's trouwens) Voor de rest heb ikwelal een engelengeduld opgebouwd, moet ook wel want je moet echt overal een eeuwigheid op wachten, want ja 'In NL hebben we de klok en in Ghana hebben ze de tijd'.
Zo heb ik ook nog steeds niet veel te doen op mijn werk, omdat de afspraken nog steeds gemaakt en gepland moeten worden. Gelukkig is het gezellig op de office, dus ik vermaak me evengoed.
Ga zo naar huis en ga daar mijn kleren wassen met de hand.In mijn gezin wast iedereen, op kleine kinderen na, zijn eigen kleren. Jaook de mannen! Wat een integratie :-)
Liefs, Kim
Weekend met chocola en bier :-)
Lieve allemaal,
Het afgelopen weekend waseen leuk weekend, zoals de titel al doet vermoeden.
De diarree is gelukkigweer over, alleen het avondeten heeft nog een grote invloed op mijn darmenstelsel... Dit weekendwas ikvooral bij mijn gezin in het dorp gebleven. Vrijdag was mijn zus haar 18e verjaardag. Eigenlijk doen ze er hier niets aan, maar toevallig had ik achterop een foto die ze mij had laten zien, geziendat ze de 13 februari jarig was. Dus vrijdag had ik lekkere koekjes en chips gekocht om haar verjaardag te vieren. Ze vonden dit allemaal erg leuk en lekker. Verder had ik mijn zus een pen gegeven en ga ik een schoolboek voor haar betalen. Ik dacht ik geef het mooi voor haar verjaardag, want dan gaat ze erhopelijk niet vanuit dat ik elke keer haar boeken ga betalen...
Zaterdagochtend ben ik eerst met Ezekiel naar een meeting met de microkredietvrouwen geweest. Alle vrouwen waren erg blij met hun lening. Ze waren instaat om elke maand een deel van de lening terug te betalen en hun gezin ervan te onderhouden. Alleen wilden ze allemaal graag een hogere lening. We gaan ze nu eerst een paar weken volgen, om inzicht tekrijgenin hunboekhouding etc., omdat deze nu vaak niet klopt. Aan de hand van deze gegevens gaan we trainingen voorbereiden, zodat de vrouwen uiteindelijk zonder onze hulp hun handelkunnen voortzetten.
Rond 12 uur was ik weer bij mijn familie. Hier heb ik lekker in de schaduw van een boom geluierd, ondertussen kwam Ezekiel nog langs met 2 chocoladerepen, want ja hier doen ze ook al aan Valentijn... Ondanks dat ze gesmolten waren, smaakte het heerlijk! Verder heb ik de nagels gelakt van mijn zusjes. Opeens zag ik een zus met nagellak op haar tanden. Ja, leuke nieuwe trend roze tanden, maar ik heb het haar er toch maar van af laten halen. Om 17.00 uur vroeg mijn vader of ik met hem meeging een biertje drinken. Uiteraard was ik daar wel voor de porren, want wat smaakt er nu lekkerder met dit warmeweer dan een lekker koud biertje (om jullie even een inschatting te geven, van de temperatuur hier: ik drink 3 a 4 liter op een dag en ga maar 3 keer naar de wc om te plassen, inclusief de standaard ochtend- en avondplas). Helaas was het biertje niet koud en smaakte het een beetje zurig, omdat het zelf gebrouwen was, maar het smaakte me met evengoed. (mam voor jou geruststelling: het alocoholpercentage was volgens mij nietheel hoog en we hebben het er bij eentje gelaten)
Na het avondeten, stond ik opeens in de kerk. Het gospelzingen tijdens mijn afscheidsfeestje op mijn werk kwam nu goed van pas. :-) Ook zondagmorgen stond ik weer met volle overgave in de baptisten kerk... Daarna vond ik het lastig om mijn plekje te vinden op de compound. Mijn zussen en broers die engels spreken waren weg en wist niet echt wat ik kon gaan doen. Uiteindelijk heb ik een boekje gelezen in de schaduw en met mijn kleinere zusjes en hun vriendjes gespeeld, waardoor de dag toch nog wel snel was verlopen.
Veel liefs, Kim
Blij met emmer en plastic zakjes...
Lieve allemaal,
In het vorige bericht schreef ik dat ik me goed voelde, maar sinds een paar dagen moet ik daar een klein beetje op terugkomen. Heb last van diarree. Dus ben blij met een emmer en plastic zakjes in mijn hut voor ’s nachts, want dan hoef ik niet de bush bush in. (ter informatie: plassen en douchen doe ik achter een muurtje op de compound en poepen moet in de bush) Overdag vind ik de bush overigens geen probleem. Dit vaak een stuk beter dan de openbare toiletten, waar de stank je al vanaf een kilometer tegemoet komt…
Verder krijg ik werkelijk geen hap door mijn keel van het lokale eten, ik wordt al misselijk als ik er alleen al aan denk, ondanks dat ik het eten niet eens vies vind. Tot nu toe krijg ik ’s ochtends brood en ’s avonds krijg ik rijst of gekookte of gebakken yam (dat is een soort aardappel) met een tomaten sausje, daar is dus niets mis mee. Maar mijn lichaam prosteert er op dit moment gewoon tegen...Gelukkig ga ik ’s middags meestal eten met de andere vrijwilligers en dat smaakt me tot nu toe nog wel altijd goed, want dan eet ik bijvoorbeeld een salade, kebab of spaghetti, dus krijg wel voldoende voedsel binnen.
Naast het feit dat ik mij lichamelijk niet helemaal top voel, gaat verder alles goed. Ik zit in een leuk gastgezin. Twee zussen spreken wel aardig engels en nemen me mee op sleeptouw. Heb van de week 2 keer water met ze gehaald, met een emmer dragend op mijn hoofd. De eerste keer ging dit wel goed, maar de tweede keer heb ik de omgeving water gegeven...Mijn vader spreekt ook goed engels en legt mij veel uit over de gebruiken hier. Dat vind ik wel erg prettig, want hij staat ook open voor vragen van mij kant. Ook heb ik volgens mij 3 moeders en heel veel broertjes en zusjes. Toen ik aan mijn vader vroeg hoeveel kinderen hij had, kreeg ik als antwoord: many. Tja... Er zijn 3 kleinere kinderen die de hele tijd om me heen hangen als ik op de compound ben. Zij spreken weinig/geen engels (alleen how are you/ what is your name), maar met handen- en voetenwerk kom ik een heel eind. Als zij mij aan zien komen fietsen, komen ze meteen op me afgerend. Alle kinderen zijn hier erg enthousiast als ze mij zien. Aan alle kanten hoor je de hele dag kinderstemmen die roepen 'Hello Saliminga hello', dit betekent 'Hallo blanke hallo'. Hier heeft dit een positieve betekenis, maar ik denk niet dat ik het in Amsterdam hoef te proberen om 'Hallo zwarte hallo' te roepen. Het begroeten is hier sowieso erg belangrijk. De hele dag ben je iedereen die je tegenkomt, maakt niet uit of je ze kent of niet, aan het begroeten. Dit creeert wel een vriendelijke sfeer vind ik.
Mijn werk moet nog een beetje vorm krijgen, want voordat ik echt aan de slag kan, moeten er eerst nog een aantal vergaderingen worden geregeld. Wanneer dat precies gebeurd? Het beste is omdat gewoon maar af te wachten… Zaterdag heb ik als het goed is wel een afspraak met de 19 vrouwen, die een microkrediet lening van Meet Africa krijgen. De agenda heb ik vanmorgen in ieder geval wel opgesteld. We zullen zien.
Ga nu weer op mijn fietstje richting huis. Het is hier best veilig om te fietsen want aan beide kanten van de weg is een fietspad. Tamale is dan ook een veel rustigere stad in vergelijking tot Accra.
Dikke zoen, Kim
Eerste week in Ghana
Lieve allemaal,
Ja,nu ben ik dus echt in Ghana! De afgelopen week verbleef ik de eerste 2 nachtjes in Accra, een stad aan de kust. Mijn moeder vroeg zich af of een mooie stad was. Ja wat is mooi vroeg ik toen. Parijs en Rome kreeg ik als antwoord. Nou daar kan je het niet mee vergelijken. Kan ook niet uitleggen hoe het er wel uitziet, maar als ik het in 1 woord moet samenvatten dan kom ik op 'mierenhoop'. Alles krieoelt (hoe schrijf je dat?) door elkaar. Wat een drukte!
Woensdag zat ik om 8.00 uur in de bus richting Tamale, waar we om 20.30 uur aankwamen. Gelukkig hebben we een goede busreis gehad, als ik de verhalen van de andere vrijwilligers zo heb gehoord. Bij hen was er een band lek, 10 extra stops ofstond de airco hoog aan, zodat je met ijspegels aan je neus de bus uitkwam, maar geen van dit alles gelukkig. Tijdens de busreis veel naar buiten gekeken. Af en toe moest ik mezelf echt even knijpen voor het feit dat ik toch echt in Ghana was, want had soms het gevoel dat het net een droom was. Maar het is toch echt zo!
De afgelopen 3 nachtjes hebben we geslapen bij de familie Taimako, een heel hartelijke familie.Hier hadden we gelukkig ieder een eigen bed, want in Accra moesten we met z'n 3-en in 1 tweepersoonsbed slapen. Ja dat kan hier allemaal! Van de week gingen we ook met z'n 7-en (inclusief chauffeur) in een taxi formaat koektrommel...
Verder is hier geen 1 dag hetzelfde. Je weet als je opstaat ook niet wat de dag je gaat brengen. Donderdag werden we wakker, scheen dat het cleaining day was in de stad. Alle markten en winkels waren dicht, zodat iedereen kon helpen om de stad schoon te maken. Ook wij werden aan het werk gezet. Iedereen vond dit erg leuk.Ik denk dat we wel 3 keer door de radio zijn geinterviewd, wat we van deze actie vonden. Erg goed natuurlijk, want iedereen gooit hier alles op straat, want van prullenbakken hebben ze hier volgens mij nog nooit gehoord. Dus als je niet wilt dat de stad een openbare vuilinsbelt wordt, is dit best handig...
De volgende dag zouden we de stad te zien krijgen, maar in de stad aangekomen bleek weer alles gesloten te zijn, omdat de chief langskwam. Als je je winkel open hebt op het moment dat de chief komt, mag hij alles uit je winkel meenemen en dat wil je natuurlijk voorkomen...
Vanmiddag ga ik naar mijn gastgezin. Gister heb ik mijn vader en broer al ontmoet, want ik heb bij hun mijn fiets gehuurd. (echt leuk om door Afrika te fietsen trouwens!) Ze leken mij erg aardig. Mijn hut was vrij groot, met een 2 persoonsbed en elekticiteit! Alleen de douche en wc heb ik nog niet gezien... De afgelopen dagen heb ik nog gewoon kunnen douchen en de wc kunnen doortrekken, dus dat zal wel even wennen worden. Het eten valt me ook alles mee. Tot nu toe heb ik nog niets gegeten wat ik echt niet lekker vond. Zelfs de tz vond ik niet vies, dit ziet eruit als broeder en het smaaktnergens naar, maar met een sausje is het nog wel te doen.
Eigenlijk heb ik nog zoveel te vertellen,maar dan wordt mijn verhaal wel erg lang en ik begin nu best trek te krijgen, dus ga met de andere vrijwilligers hier in de buurt een hapje eten.
Ik voel me goed en denk dat ik het hier wel 4 maanden ga vol houden!
Veel liefs, Kim