Lieve allemaal,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een verhaal op mijn blog heb geplaatst. Dus het wordt wel weer tijd voor een update. De afgelopen 2 weken heb ik weer veel beleefd. Zo was het 6 maart Indepence Day. We zijn toen 's middags met alle vrijwilligers naar het voetbalstadion gegaan, waar een playbackshow werd gehouden voor de Ghaneze jongeren. Het was erg leuk om te zien hoe de jongeren hier uit hun dak gingen. In je familie en dorp heerst een grote sociale controle, dit was nu niet aanwezig waardoor ze erg vrij waren in hun doen en laten. 's Avonds zijn we wezen stappen in een nachtclub. We hadden mannelijke aandacht genoeg, maar mister perfect zat er niet tussen. Ze zijn toch net iets te opdringerig en willen meteen met je trouwen. In het begin is dit grappig, maar op een gegeven moment wordt het irritant. Over mister perfect gesproken, maandag was er een soothsayer bij ons op de compound. Hij vertelde mij dat ik 2 soorten noten moet kopen, ze moet wikkelen in iets wits en dit pakketje moet neerleggen op een t-splitsing. God zorgt er dan voor dat ik het juiste pad volg, onderweg zou ik dan ook nog de juiste man tegenkomen. Verder vertelde hij dat mijn verblijf in Ghana een grote invloed heeft op mijn toekomst en dat ik door mijn verblijf een goed verdiende baan vind en rijk word. Ook moet ik vrijdag een witte kip kopen, want dan zou al het geluk mij toekomen. Ja als dit allemaal klopt, dan wordt (eigenlijk blijf) ik een gelukkig mens!

Afgelopen weekend ben ik met de andere vrijwilligers een weekend naar Mole geweest. Hier hebben we een wandelsafari en een jeepsafari gedaan. Het was een mooi natuurpark en we hebben olifanten, antilopen, apen en krokodillen gezien. Was erg gaaf! De safari's waren beide om 7.00 uur 's ochtends, waardoor we de rest van de dag ontspannen bij het zwembad van het hotel hebben gehangen. Ik was ook niet echt in staat om meer te ondernemen, want 's avonds stonden er biertjes op tafel, waardoor we niet heel vroeg op 1 oor lagen. Het was heerlijk om een kamer te hebben met douche en wc, alleen jammer van het feit dat het water de meeste tijd afgesloten was, waardoor we nog steeds genoodzaakt waren om te douchen met een emmer. Ook was het fijn om een ventilator te hebben, maar aangezien we nu toch wel hier in Ghana geïntegreerd zijn, hadden Tom, Sanne en ik onze matrassen en klamboes naar buiten gesjouwd om daar te slapen. De volgende dag spraken we iemand van het park en hij gaf aan dat het gevaarlijk was om buiten te slapen, omdat er bavianen rondlopen, die je aan kunnen vallen. Zondag waagden we toch weer de gok om buiten te slapen, maar toen we om 2.00 uur nog steeds niet sliepen omdat onze man Tom toch wel erg bang was, hebben we onze matrassen naar binnen gesleept. Helaas ging de wekker toen anderhalf uur later, omdat de bus richting Tamale om 4.00 uur vertrok. Die dag was er alleen weinig tijd om te rusten, want er was een traditioneel festival, het Dagba festival of zoiets. Wat nu precies de betekenis van dit festival is weet ik niet, maar het is een soort optocht waarin de chiefs uit verschillende dorpen elkaars dorp per paard bezoeken.

Verder heb ik vorige week woensdag een voetbalwedstrijd van de competitie in Ghana bezocht. Tamale beschikt over een Het groot en mooi voetbalstadion, omdat hier ook wedstrijden voor de Africa Cup zijn gespeeld. Helaas heeft Real Tamale United verloren van Lions met 1-3. Het was voetbal was niet echt van een heel hoogstaand niveau en ik had ook meer sfeer in het stadion verwacht. Maar omdat het zo'n groot stadion is, was nog niet eens ¼ van de tribunes gevuld. Na afloop van de wedstrijd mochten wij op het veld staan en hebben een politieman en een soldaat foto's van ons gemaakt. Je zou verwachten dat de politiemannen en soldaten hier vrij strikt zijn, maar tegen ons blanken helemaal niet. Wij kunnen eigenlijk alles maken. Ze hadden volgens mij ons zelfs toegelaten om de wedstrijd aan de rand van het veld te bekijken ipv op de tribune. Maar het waren echt hele professionele fotografen... Als internet het toelaat, plaats ik ze op mijn blog.

Jullie zullen je vast en zeker wel afvragen of ik ook nog aan het werk ben? Nou, alleen in de ochtenden en ook dan doe ik niet bijster veel... Het gaat hier allemaal op z'n Ghanees, dus het werktempo ligt niet heel erg hoog. Ook waren er een paar communicatieproblemen, maar dinsdag hebben we een meeting gehad en is dit allemaal uitgesproken, dus hopelijk heeft dit een positieve uitwerking. Zelf ben ik op dit moment bezig met het maken van een plan voor de komende 3 maanden. Plannen leren de Ghanezen niet op school, dus toen ik dit plan samen met Ezekiel aan het maken was, wist hij volgens mij niet wat hem overkwam. Nu op papier stond wat er allemaal gedaan moest worden, was het toch wel erg veel... Vrijdag ga ik mee met 5 vrouwen van het microkrediet project naar de markt. Ik ga kijken hoe zij hun producten verkopen en hoe ze omgaan met inkomsten en uitgaven. Hopelijk krijgen wij op deze manier een inzicht in hun werkwijze, waardoor we ze uiteindelijk verder kunnen helpen door middel van het geven van trainingen.

Ga nu proberen of ik een aantal foto's kan downloaden.

Dikke kus, Kim