Lieve allemaal,

Graag had ik jullie eerder op de hoogte gebracht van mijn laatste week reizen, want die was best indrukwekkend. Maarhelaas lag ik de afgelopen dagen weer met malaria op bed. Nu had ik alleen koorst, maar omdat ik er ook een keelontsteking bijkreeg, had ik gister meer dan 40 graden koorts! Nu heb ik gelukkig geen koorts meer, maar voel me alleen nog erg duf, komt mede door de malaria medicatie en antibiotica. Vandaag moest ik er echt even uit, even mijn gedachten verzetten, want van alleen maar thuis zitten ga je je ook niet beter voelen.

Oke zal bij het begin beginnen van mijn laatste reisweek. Zoals ik in mijn laatste bericht al schreef gingen we cultuur opsnuiven door 2 slavenforten te bezoeken. Fort Elmina was vroeger een Nederlands slavenfort geweest. Er waren ook nog nederlandse teksten te lezen. Hierna waren we naar het Elmina-Java museum geweest. Wat heeft zo'n klein land als Nederland toch veel invloed gehad in de wereld en wat hebben we veel op ons geweten. Gelukkig is het heel lag geleden gebeurt, maar je voelde je toch bijna schuldig als je zei dat je uit NL kwam. Ik vond het wel erg interessant en het heeft veel indruk op me gemaakt. Na deze bezoeken, werd onze dag nog indrukwekkender toen we een meisje uit de zee hebben gered. We zagen een meisje in de zee spartelen, maar het leek soms of ze nog kon staan en aangezien niemand iets zei en er alleen maar naar keek, vroegen wij ons af of ze nu wel zelfs terug kon komen of niet. Nadat we het een tijdje hadden aangekeken en ze nog steeds wild aan het spartelen was, vroegen we of ze hulp nodig had. Iedereen: 'Ja, ze heeft hulp nodig. Jullie kunnen toch zwemmen.' Dus wij met onze kleren nog aan de zee ingerend. Gelukkig ging toen ook een andere blanke man het water in, hij nam haar het eerste gedeelte mee, waar we blij mee waren, want de stroming was erg sterk. Op het strand hebben we haar in de stabiele zijligging gelegd, want ze ademde nog wel.Maar al snel werd ze meegenomen door andere mensen, die vonden dat ze op haar kop gehouden moest worden, om zo het water uit haar buik te laten lopen... Naar ons wilden ze niet luisteren, dustoen hebben we het maar van ons afgezet.

De volgende dag vertrokken we naar Kakum, een natuurreservaat.Hier hebben we midden in de jungle geslapen op een platform, met allleen een dak. De receptie was op 15 minuten afstand en te bereiken via een smal, klim en klouter paadje. Dus toen het om 19.00 uur donker was, konden we geen kant meer op. Lagen we daar 2 kleine meisjes, midden in de jungle, in het donker. We hadden van te voren al ingecalculeerd, dat we niet heel veel zouden slapen, dus hadden we een biertje gekocht als slaapmutsje, maar het mocht niet baten. Al gaven de lege flessen ons wel meer een gevoel van veiligheid, want we haddenze binnen handbereik gezet, net als ons zakmes... We hielden onszelf voor dat als het echt heel gevaarlijk zou zijn ze ons daar niet zouden laten slapen, maar ja in Ghana weet je het nooit. Eigenlijk warenwe nog het meest bang voor de mens zelf ipv voor alle dieren die in dat park rondliepen. Gelukkig hebben we deze nacht heelhuids overleefd. Achterafwas het een overgetelijke en indrukwekkende ervaring! 's Ochtends hebben we de canopy walk (een tocht over een brug hoog in de bomen gemiddeld 50 meter hoog) en een nature walk (uitleg over de verschillende bomen die aanwezig zijn in dit park)gedaan.

Vanuit Kakum zijn we naar Hohoe gegaan. Hier hebben we de Wli watervallen bezocht. Was ook indrukwekkend om te zien! Vanuit Hohoe zijn we naar Tafi Atome, een monkey sanctuary,afgereist. Een klein deel van de reis hebben we afgelegd op een motor. Wij met onze backpack en de bestuurder op 1 motor, moet er prachtig uitgezien hebben. Wij hebben er in ieder geval veel lol om gehad! De aapjes waren overigens echt heel schattig en aten uit je hand.

De volgende dag naar Accra en toen zat onze reis er alweer op. Ik heb alleen nog een indrukwekkende busreis meegemaakt van Accra naar Tamale. Normaal duurt deze reis 12 uur, maar omdat we onderweg in the middel of nowhere pech kregen en daar moesten wachten op een nieuwe bus (ondertussen werd hetook donker), duurde de reis 21 uur en kwam ik pas om 2.30 uur thuis.

Het reizen heeft me goed gedaan en kan de komende 3 weken er weer tegenaan! Het was ook leuk om weer thuis te komen, want ik kreeg een warm welkom van iedereen!

Ga nu lunchen. Heb gelukkig weer trek in eten,want dat was deafgelopen dagen niet het geval.

Liefs, Kim